Niets ruikt lekkerder dan de geur van boeken. In het bijzonder kunstenaarsboeken. Niet dat deze nu wezenlijk anders ruiken. Toch probeer je, intenser dan bij andere boeken, al bladerend, iets van de kunstenaar en zijn ideeën op te snuiven. Gedachten dwalen af naar de plaats, de periode en de tijdgeest waarin de kunstenaar besloot het boek te maken. Een signatuur van Pablo Picasso of een originele aquarel van A.R. Penck doen je beseffen dat zij hetzelfde boek ook ooit in handen hebben gehad. Een kunstenaarsboek is een totaalervaring. Je ruikt, je voelt, je ziet en je leest de wereld door de ogen van een kunstenaar. Eens in een boek gedoken, betekent voor altijd op zoek naar nieuwe ervaringen. De Caldic Collectie kent naast moderne en hedendaagse schilderkunst, fotografie en beeldhouwkunst ook een deelverzameling kunstenaarsboeken. Artists’ Books laat een overzicht van hoogtepunten uit deze collectie zien.
Het was een straatje van niks, de Tweede Leeghwaterstraat in de Amsterdamse Czaar Peterbuurt. Maar een van de blinde muren liet menig passant stilstaan nadat kunstenares Margerite Luitwieler er onderstaand gedicht op gekalligrafeerd had. Groot was de consternatie toen de muurtekst door onderhoudswerkzaamheden verdween; even groot als de opluchting toen de tekst in ere werd hersteld (waarbij meteen een schrijffout kon worden verbeterd!).Op hoge hakken de trap op rennend is een fraai vormgegeven kunstenaarsboek. De illustraties gaan een wisselwerking aan met de gedichten die in het persoonlijke handschrift van Luitwieler vaak een extra lading krijgen. Kwetsbaarheid, levenslust, de schok maar ook de stilte worden in krachtige eenvoud afgebeeld of onder woorden gebracht.Over de auteurMargerite Luitwieler (1960) studeerde aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Kampen en aan de Rijksakademie in Amsterdam. Haar schilderijen zijn onder meer aangekocht door de gemeente Delft en de gemeente Amsterdam. In 1999 verscheen een eerste selectie van haar tekeningen en gedichten in eigen beheer, onder de titel Desperate vrouwen zijn niet leuk.
Kunstenaarsboek met foto's(Cibachrome) van een reis door Botswana en Zimbabwe. Oplage van 14 exemplaren gesigneerd door de kunstenaar in een kunstlederen foedraal met zwarte stof.
Op zondag 10 juni 2007 ontmoetten Herman Gordijn en Gerrit Komrij elkaar om een oud plan nieuw even in te blazen: het maken van een livre d’artiste, een kunstenaarsboek. Gordijn zou hiervoor een serie etsen maken, waarna Komrij er gedichten bij zou schrijven. De schilder en de dichter herkennen, hoe verschillend zij ook zijn, veel in elkaars werk. Zij staan beiden in een artistieke traditie, maar zij erafschuwen het om vastgepind te worden, om klakkeloos te worden ingedeeld bij een stroming of g
Niets ruikt lekkerder dan de geur van boeken. In het bijzonder kunstenaarsboeken. Niet dat deze nu wezenlijk anders ruiken. Toch probeer je, intenser dan bij andere boeken, al bladerend, iets van de kunstenaar en zijn ideeën op te snuiven. Gedachten dwalen af naar de plaats, de periode en de tijdgeest waarin de kunstenaar besloot het boek te maken. Een signatuur van Pablo Picasso of een originele aquarel van A.R. Penck doen je beseffen dat zij hetzelfde boek ook ooit in handen hebben gehad. Een kunstenaarsboek is een totaalervaring. Je ruikt, je voelt, je ziet en je leest de wereld door de ogen van een kunstenaar. Eens in een boek gedoken, betekent voor altijd op zoek naar nieuwe ervaringen. De Caldic Collectie kent naast moderne en hedendaagse schilderkunst, fotografie en beeldhouwkunst ook een deelverzameling kunstenaarsboeken. Artists’ Books laat een overzicht van hoogtepunten uit deze collectie zien.
Op zondag 10 juni 2007 ontmoetten Herman Gordijn en Gerrit Komrij elkaar om een oud plan nieuw even in te blazen: het maken van een livre d’artiste, een kunstenaarsboek. Gordijn zou hiervoor een serie etsen maken, waarna Komrij er gedichten bij zou schrijven. De schilder en de dichter herkennen, hoe verschillend zij ook zijn, veel in elkaars werk. Zij staan beiden in een artistieke traditie, maar zij erafschuwen het om vastgepind te worden, om klakkeloos te worden ingedeeld bij een stroming of groep. Hun plannen voor een gezamenlijk livre d’artiste resulteerden begin 2009 in een serie van tien etsen met tien gedichten, getiteld Binnenstebuiten. De serie verschijnt niet alleen als livre d’artiste maar ook in een boek. Onno Blom beschrijft in het boek het ontstaansproces van zowel de etsen als de gedichten, ondersteund door schetsen en tekeningen van Gordijn en ‘tekst-kladjes’ van Komrij. Drie van de onderwerpen uit de serie etsen heeft Gordijn uitgewerkt tot grote schilderije
Op zondag 10 juni 2007 ontmoetten Herman Gordijn en Gerrit Komrij elkaar om een oud plan nieuw even in te blazen: het maken van een livre d’artiste, een kunstenaarsboek. Gordijn zou hiervoor een serie etsen maken, waarna Komrij er gedichten bij zou schrijven. De schilder en de dichter herkennen, hoe verschillend zij ook zijn, veel in elkaars werk. Zij staan beiden in een artistieke traditie, maar zij erafschuwen het om vastgepind te worden, om klakkeloos te worden ingedeeld bij een stroming of groep. Hun plannen voor een gezamenlijk livre d’artiste resulteerden begin 2009 in een serie van tien etsen met tien gedichten, getiteld Binnenstebuiten. De serie verschijnt niet alleen als livre d’artiste maar ook in een boek. Onno Blom beschrijft in het boek het ontstaansproces van zowel de etsen als de gedichten, ondersteund door schetsen en tekeningen van Gordijn en ‘tekst-kladjes’ van Komrij. Drie van de onderwerpen uit de serie etsen heeft Gordijn uitgewerkt tot grote schilderijen. Feico Hoekstra beschrijft het ontstaansproces van deze schilderijen, waarbij de verschillende stadia van de schilderijen getoond worden. De lezer krijgt alshet ware een kijkje in de keuken van de dichter en schilder. Het ontstaansproces is exemplarisch voor de andere schilderijen in het boek, waarvan een aantal nog niet eerder werd gepubliceerd.
Niets ruikt lekkerder dan de geur van boeken. In het bijzonder kunstenaarsboeken. Niet dat deze nu wezenlijk anders ruiken. Toch probeer je, intenser dan bij andere boeken, al bladerend, iets van de kunstenaar en zijn ideeën op te snuiven. Gedachten dwalen af naar de plaats, de periode en de tijdgeest waarin de kunstenaar besloot het boek te maken. Een signatuur van Pablo Picasso of een originele aquarel van A.R. Penck doen je beseffen dat zij hetzelfde boek ook ooit in handen hebben gehad. Een kunstenaarsboek is een totaalervaring. Je ruikt, je voelt, je ziet en je leest de wereld door de ogen van een kunstenaar. Eens in een boek gedoken, betekent voor altijd op zoek naar nieuwe ervaringen. De Caldic Collectie kent naast moderne en hedendaagse schilderkunst, fotografie en beeldhouwkunst ook een deelverzameling kunstenaarsboeken. Artists’ Books laat een overzicht van hoogtepunten uit deze collectie zien.
Het was een straatje van niks, de Tweede Leeghwaterstraat in de Amsterdamse Czaar Peterbuurt. Maar een van de blinde muren liet menig passant stilstaan nadat kunstenares Margerite Luitwieler er onderstaand gedicht op gekalligrafeerd had. Groot was de consternatie toen de muurtekst door onderhoudswerkzaamheden verdween; even groot als de opluchting toen de tekst in ere werd hersteld (waarbij meteen een schrijffout kon worden verbeterd!).Op hoge hakken de trap op rennend is een fraai vormgegeven kunstenaarsboek. De illustraties gaan een wisselwerking aan met de gedichten die in het persoonlijke handschrift van Luitwieler vaak een extra lading krijgen. Kwetsbaarheid, levenslust, de schok maar ook de stilte worden in krachtige eenvoud afgebeeld of onder woorden gebracht.Over de auteurMargerite Luitwieler (1960) studeerde aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Kampen en aan de Rijksakademie in Amsterdam. Haar schilderijen zijn onder meer aangekocht door
Op zondag 10 juni 2007 ontmoetten Herman Gordijn en Gerrit Komrij elkaar om een oud plan nieuw even in te blazen: het maken van een livre d’artiste, een kunstenaarsboek. Gordijn zou hiervoor een serie etsen maken, waarna Komrij er gedichten bij zou schrijven. De schilder en de dichter herkennen, hoe verschillend zij ook zijn, veel in elkaars werk. Zij staan beiden in een artistieke traditie, maar zij erafschuwen het om vastgepind te worden, om klakkeloos te worden ingedeeld bij een stroming of groep. Hun plannen voor een gezamenlijk livre d’artiste resulteerden begin 2009 in een serie van tien etsen met tien gedichten, getiteld Binnenstebuiten. De serie verschijnt niet alleen als livre d’artiste maar ook in een boek. Onno Blom beschrijft in het boek het ontstaansproces van zowel de etsen als de gedichten, ondersteund door schetsen en tekeningen van Gordijn en ‘tekst-kladjes’ van Komrij. Drie van de onderwerpen uit de serie etsen heeft Gordijn uitgewerkt tot grote schilderije
Het was een straatje van niks, de Tweede Leeghwaterstraat in de Amsterdamse Czaar Peterbuurt. Maar een van de blinde muren liet menig passant stilstaan nadat kunstenares Margerite Luitwieler er onderstaand gedicht op gekalligrafeerd had. Groot was de consternatie toen de muurtekst door onderhoudswerkzaamheden verdween; even groot als de opluchting toen de tekst in ere werd hersteld (waarbij meteen een schrijffout kon worden verbeterd!).Op hoge hakken de trap op rennend is een fraai vormgegeven kunstenaarsboek. De illustraties gaan een wisselwerking aan met de gedichten die in het persoonlijke handschrift van Luitwieler vaak een extra lading krijgen. Kwetsbaarheid, levenslust, de schok maar ook de stilte worden in krachtige eenvoud afgebeeld of onder woorden gebracht.Over de auteurMargerite Luitwieler (1960) studeerde aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Kampen en aan de Rijksakademie in Amsterdam. Haar schilderijen zijn onder meer aangekocht door de gemeente Delft en de gemeente Amsterdam. In 1999 verscheen een eerste selectie van haar tekeningen en gedichten in eigen beheer, onder de titel Desperate vrouwen zijn niet leuk.
