In de wachtkamer van de dood is een indringend verhaal dat iedereen aangaat. Het gaat over dementerende ouderen in een verkleurende samenleving. Nederland telt 250.000 dementerenden en hun aantal neemt toe. Ooit treft wellicht onze ouders, onze geliefden en onszelf dit lot. Anne-Mei The werkte als onderzoeker twee jaar mee in een verpleeghuis. Daar tekende zij de belevenissen op van de demente bewoners en hun familie, van de verzorgenden, de artsen en de managers. Zij onthult wat meestal verborgen blijft: De cultuurkloof tussen de witte bewoners en de gekleurde verzorgenden die hun rituelen, armoede en problemen meenemen naar het werk. De schaarste op de verpleegafdeling en de overdaad in de directieburelen. De gesprekken die voorafgaan aan een sterfbed en die ertoe kunnen leiden dat de artsen afzien van een levensverlengende behandeling. De communicatieproblemen die soms ontstaan met de familie. De spanningen, agressie en seks op de afdeling. Maar ook de hilarische taferelen die dementerenden in hun relatief goede jaren veroorzaken.Daarnaast ontrafelt The een geval dat eind jaren negentig in het nieuws kwam als 'de zaak 't Blauwb÷rgje'. De familie van een diep demente man beklaagde zich over het verstervingsbeleid bij hun man en vader, en bracht hem in allerijl naar het ziekenhuis. Wat ging er mis? En kan zoiets weer gebeuren? Het boek leest als een roman en zet eenieder aan het denken over de invulling van zijn of haar eigen levenseinde in het geval van dementie.

G.H. Hardy werd door zijn tijdgenoten geprezen als ‘een echte wiskundige, de zuiverste in zijn soort’. Deze ‘apologie’, die Hardy schreef toen zijn wiskundig talent tanende was, is een aangrijpend verhaal over de schoonheid en het nut van de wiskunde en geeft een treffend beeld van het leven en denken van een ware wetenschapper. In zijn uitgebreide voorwoord beschrijft C.P. Snow Hardy’s leven aan de hand van vele anekdotes over zijn academisch bestaan, het inmiddels beroemd geworden verhaal van Hardy’s ontdekking van het Indiase wiskundige talent Srinivasa Ramanujan, en zijn voorliefde voor cricket.Toen deze klassieker in 1940 verscheen, roemde Graham Greene het – samen met Henry James’ Notebooks – als ‘het beste boek over wat het betekent om een scheppend kunstenaar te zijn’. Het is door onder andere Simon Singh en Marcus du Sautoy genoemd als hun favoriete wetenschapsboek.G.H. Hardy (1877-1947) was een vooraanstaand Brits wiskundige. Hij was hoogleraar aan zowel Cambridge als Oxford. C.P. Snow (1905-1980) was een Brits natuurkundige en schrijver.‘Aan het einde van zijn carrière schreef Hardy [dit] prachtige boekje. Het is als zijn wiskundige artikelen: elegant, helder, diep, goudeerlijk en geen woord te veel.’– Robbert Dijkgraaf, president van de KNAW‘Dit boek onthult de schoonheid, creativiteit en elegantie van de wiskunde.’– Marcus du Sautoy‘Een meesterwerk.’– Simon Singh

‘Ik stond duizend angsten uit, want in mijn grote tas had ik, tussen de voering genaaid, al mijn notities, die ik in Vught geschreven had.’ Op 22 maart 1943 dringen twee jodenjagers het huis binnen van Klaartje en Joseph de Zwarte. Op de balkons van de Tweede Oosterparkstraat in Amsterdam, waar zij wonen, zitten mensen in de zon, het is een doordeweekse dag, het is de dag dat Klaartje de Zwarte-Walvisch en haar man Joseph meegesleurd worden naar de Hollandsche Schouwburg en vervolgens naar kamp Vught. Vandaar gaat Klaartje naar kamp Westerbork om ten slotte in Sobibor vermoord te worden. Joseph wordt later gedeporteerd en zijn spoor verdwijnt ‘ergens in Polen’.Klaartje de Zwarte-Walvisch houdt de laatste verschrikkelijke maanden van haar leven een dagboek bij, en weet dat geheim te houden. Pas onlangs, 66 jaar later, is het ontdekt. Het is een weergaloos boek, een aanklacht, een getuigenis, een rauwe kreet, een woedende beschuldiging: nooit eerder is een zo direct en diep doorvoeld document verschenen, geschreven vanuit de onvoorstelbare werkelijkheid van een groep mensen op weg naar de vernietiging. ‘Ik hoop vurig dat alles wat ik hierin heb geschreven nog eens de buitenwereld zal bereiken.’

"In zijn nieuwe boek stelt Peter Vermeulen eerst orde op zaken en rekent af met enkele hardnekkige misverstanden. Autisme zit aan de binnenkant, het zien van autisme aan de buitenkant bij normaal begaafden is niet zo eenvoudig. De auteur herleest en onderzoekt kritisch de oorspronkelijke publicatie van Hans Asperger (1944). Gewikt en gewogen is de conclusie duidelijk: het Asperger-syndroom vertoont meer gelijkenis dan verschil met de omschrijving van Kanner.Hun typisch autistisch zijn op het gebied van communicatie, omgang met anderen en specifieke routines beschrijft en illustreert Vermeulen in de hem eigen en ons ondertussen bekende en gewaardeerde stijl: concreet, verhelderend, vaak met een vleugje humor... maar steeds vanuit een diep respect voor hun anders zijn, hun worsteling om te overleven in een voor hen vaak onbegrijpelijke wereld.Ook wordt in dit boek een typische auti-benadering uitgewerkt voor normaal begaafde mensen met autisme: op maat van hun intelligentie én hun autisme, want... brein bedriegt.Een prachtig basisboek. En daarmee zeggen we meteen: we kijken uit naar het vervolg waarin thema's worden uitgediept rond onderwijs, seksualiteit en intieme relaties, psychoterapie, individuele coaching, ouderlijke zorg enz...Had ik dit boek maar 25 jaar eerder kunnen lezen!" - Toon De Vriendt, orthopedagoog, afdeling Kinder- en Jeugdpsychiatrie UZ Gasthuisberg, Leuven

Vergeet alles wat je weet over hoe je mensen moet motiveren, het zit anders in elkaar dan je dacht. In dit nieuwe boek van Daniel Pink is sprake van een paradigmawisseling. Het geheim van goed presteren en van plezier en zin in je leven en werk is de diep gevoelde behoefte bij ieder van ons om ons eigen leven te bepalen, nieuwe dingen te leren en te creÙrenen bij te dragen aan zinvolle zaken: de intrinsieke motivatie.Pink beschrijft heel duidelijk wat er scheef zit tussen de wetenschappelijke inzichten en dat wat wij in onze organisaties en thuis nog elke dag doen als het gaat om mensen motiveren. De oude manier van belonen en straffen werkt helemaal niet meer voor de meeste taken die we uitvoeren. Mensen raken minder betrokken bij wat ze doen, erger nog, ze leveren slechtere kwaliteit af. Kijk maar naar de bonuscultuur bij bedrijven. Pink neemt ons mee op een reis langs bedrijven, onder nemers en wetenschappers.

Hoe je je kind opvoedt en of je een positieve sfeer weet te creëren, hangt niet alleen af van wat je doet, maar vooral van hoe je denkt. In Opvoeden met gezond verstand laat de bekende psycholoog Jan Verhulst zien, hoe je met een andere manier van denken de opvoeding heel wat lichter en effectiever kan maken.Gedachten heb je niet alleen bewust, maar ook onbewust. Onderzoek je de gedachten die jouw handelen bij het opvoeden beinvloeden, dan blijkt dat deze bij veel mensen niet zo reëel zijn. Zo kun je bijvoorbeeld diep van binnen denken dat je kind altijd naar je moet luisteren, of dat jij altijd de oplossing voor problemen moet hebben, maar is dat reëel? Door je bewust te worden van de impliciete verwachtingen en gedachten die je hebt en deze te vervangen door reële gedachten en haalbare doelen, haal je veel spanning uit de opvoeding. Dit boek laat je stap voor stap zien hoe je in verschillende situaties volgens de principes van de bekende RET methode (Rationeel Emotieve Therapie) verwachtingen en gedachten positief kunt sturen. Een belangrijk hulpmiddel hierbij is de in het boek opgenomen RET-test, waarmee je kunt vaststellen waar jouw grootste valkuilen liggen. Het boek biedt voorbeelden en oplossingen voor alle leeftijden en gezinssamenstellingen. Van huilbaby tot onverschillige puber, van eetprobleem tot gameverslaving. De vele voorbeelden en praktische tips roepen herkenning op, bieden je een spiegel en helpen je de meest uiteenlopende opvoedproblemen en valkuilen het hoofd te bieden. Positief en met zelfvertrouwen!

Op 8 september 1941 werd Leningrad omsingeld. Het beleg van de stad zou tweeënhalf jaar duren en meer dan twee miljoen slachtoffers vergen. Als Leningrad was gevallen dan zou het verloop van de Tweede Wereldoorlog en van de hele verdere twintigste eeuw er volstrekt anders hebben uitgezien. In Leningrad laat Anna Reid aan de hand van persoonlijke verhalen van direct betrokkenen zien hoe het dagelijks leven in die belegerde stad eruitzag. Reid putte uit dagboeken van inwoners en officiële staatsdocumenten, en ze sprak met overlevenden. Ze schrijft over het meisje dat in haar dagboek koel registreert hoe een familielid verhongert en over de musici van het stadsorkest die, terwijl ze zelf de hongerdood voelen naderen, doorspelen om het moreel van de mensen te sterken. Reid geeft antwoord op vragen die niet eerder werden opgehelderd. Hadden niet veel meer inwoners het beleg kunnen overleven als het stadsbestuur beter was georganiseerd? Hoe dicht was Leningrad bij het moment dat het in Duitse handen zou vallen? En, bovenal, wat moesten diegenen die het overleefden, tijdens het beleg doorstaan?Leningrad is een meesterwerk van moderne geschiedschrijving, virtuoos verteld, dat bovendien getuigt van diep mededogen.

Verhalen van broers over verlies van broer of zus In Rouw in de zijlijn verhaalden zussen over hun overleden broer of zus. Nu komen de broers aan het woord. Hun verhaal wordt nu voor het eerst verteld.In deze verhalen zoeken broers naar een innerlijke en uiterlijke balans na het verlies van een broer of zus. Ieder verhaal is anders van toon en stijl; het zijn diep persoonlijke verhalen die ons toevertrouwd worden. Uit deze verhalen blijkt dat een broer of zus verliezen je hele binnenwereld overhoop haalt, maar ook dat er veel liefde tussen broers en zussen bestaat en blijft bestaan, ook na de dood.Mensen die zelf een broer of zus hebben verloren zullen veel van hun eigen gedachten, gevoelens en ervaringen herkennen en ge´nspireerd worden door de grote betrokkenheid die uit de verhalen spreekt.

Mechanica van constructies

Elasto-statica van slanke structuren

Als gevolg van steeds verdergaande eisen die aan constructies worden gesteld en het streven naar economie vindt een voortschrijdende ontwikkeling plaats die leidt tot nieuwe constructievormen en schaalvergroting. Dit alles wordt mogelijk gemaakt door het beschikbaar komen van nieuwe en steeds hoogwaardiger materialen.

Waar vroeger bij een rivierkruising een vakwerkbrug op pijlers werd ontworpen, later de rivier met een boog werd overspannen, ziet men thans de strakke lijn van ranke kokerliggers van staal of beton.

Bij hoge gebouwen is er een ontwikkeling van massieve steenmassa's via ijle skeletten van staal of beton naar buis- of kokervormige torens. Vaak zijn hierin interessante structuren verborgen, waarmee combinaties van draagwerkingen worden verkregen.

Daarnaast zijn er ontwikkelingen op geheel nieuwe gebieden, zoals de offshore-techniek, waar platforms worden gebouwd in diep water en waar het toenemend gebruik van kabels en tuien in het oog springt ('tension-structures').

De slanke elementen en daarvan afgeleide constructies die in dit boek worden behandeld, worden in lengterichting als continu beschouwd, zo nodig in gedeelten, wat bij het onderzoek naar het elasto-statisch gedrag bij belasting een analytische aanpak mogelijk maakt. Discrete systemen, die bestaan uit een groot aantal identieke subsystemen kunnen vaak met voldoende nauwkeurigheid als een continu systeem worden behandeld.

Het boek is dan ook in de eerste plaats bedoeld voor studenten, maar daarnaast ook voor ingenieurs/ontwerpers, die in hun (bouw)praktijk met mechanicaproblemen te maken hebben en die kennis willen nemen van een methodische analyse van het gedrag van sterk uiteenlopende constructies.

Inhoud: Voorwoord Inleiding Deel 1. Elementaire belastingsgevallen 1. Op rek belaste staven 2. Op afschuiving belaste liggers 3. Op wringing belaste staven 4. Op buiging en afschui

De huidige onderwijsvernieuwingen roepen uiteenlopende reacties op. Dit heeft te maken met overtuigingen en idealen van de betrokkenen. Leraren hebben het gevoel dat ze de bezieling voor hun vak kwijtraken. Onderwijsvernieuwers krijgen het verwijt dat ze te weinig oog hebben voor het belang van kennis. Directies worstelen met de vraag welke koers ze moeten kiezen. Dit boek verheldert de achterliggende onderwijsidealen en zoekt naar bronnen voor bezieling vanuit de gedachte dat het in het onderwijs draait om de vorming van de leerling.Naast een historische en conceptuele analyse van het begrip 'vorming' worden beschouwingen gegeven over godsdienstige, morele, filosofische en culturele vorming. De redacteuren geven in een slotbeschouwing een vertaling van de inzichten uit deze bundel naar de huidige situatie in het onderwijs. Daarin wordt speciaal aandacht gegeven aan de lerarenopleidingen. De redacteuren van deze bundel stellen dat deze opleidingen moeten streven naar diep en breed gevormde leraren. Voor werkelijk bezielend onderwijs moeten leraren niet alleen kunnen reflecteren op wie zij als persoon zijn, maarzullen zij zich ook moeten verhouden tot de culturele traditie waarin het onderwijs staat.De teksten in deze bundel zijn bewerkingen van lezingen in een project van het lectoraat 'Onderwijs en Identiteit' van hogeschool Driestar educatief te Gouda in samenwerking met de Christelijke Hoge-school Ede en de Gereformeerde Hogeschool Zwolle.

Omgaan met kinderen is een vaardigheid die ouders, leerkrachten, kinderverzorgers en groepsleiders dagelijks hanteren. Vanuit een diep respect voor de reeds bestaande houding van deze volwassenen, bieden de auteurs een extra dimensie aan in het communiceren met kinderen. Dit boek gaat over luisteren op vele manieren, naar je diepste zelf en naar anderen. Het is luisteren naar wat kinderen zeggen, voelen, denken, maar ook naar datgene wat dieper zit dan louter gedachten en emoties. Verandering in het gedrag ontstaat wanneer kinderen leren luisteren naar hun eigen binnenkant, naar wat van binnen lijfelijk voelbaar is (een gevoel hebben over, het aanvoelen van iets). Dit veranderingsproces (focussen) wordt verduidelijkt met tal van voorbeelden die de auteurs putten uit hun eigen ervaringen met kinderen, uit workshops, trainingen en begeleiding. Dit boek reikt u een manier aan om beter om te gaan met kinderen. De auteurs maken een onderscheid tussen het dagelijks omgaan met kinderen thuis en een meer gestructureerde aanpak op school en in groepssituaties.ERIK VERLIEFDE is psycholoog en volgde opleidingen in de gedragstherapie en het systeemdenken. Hij werkt als zelfstandige in een groepspraktijk voor kinderen en volwassenen. Naast het geven van vormingen en teambegeleidingen, is hij auteur van o.a. De berengroepen (Acco, 1997), Groeipijnen in so-ciaalcontact (Acco, 1999) en Geef me de tijd (Acco, 2000). MARTA STAPERT is kinderpsychotherapeut, focusingtrainer- en coördinator, erkend door The Focusing Institute in New York. Zij is director van de‘Children’s Focusing Corner’, een werkgroep van The Focusing Institute. Zij werkte met kinderen en ouders in verschillende scholen in Nederland. Naast het coachen van teams uit kinderdagverblijven geeft zij, samen met haar echt-genoot, cursussen en trainingen over heel de wereld.

Zet een aantal geneeskundestudenten bij elkaar en het gespreksonderwerp laat zich raden. Zulke gesprekken voorzien kennelijk in een behoefte, en de onderwerpen gaan gelijk op met de belangrijke momenten in de opleiding: het anatomiepracticum, de obducties, de co-assistentschappen, de confrontatie met zieke mensen en hun lichamen, de operatiekamer, de diensten, de eerste medische beslissing, het sterven, enzovoort. Het zijn vaak diep ingrijpende ervaringen, in een levensfase waarin de persoonlijkheid zich nog ontwikkelt en waarin de student bovendien vele jaren lang afhankelijk is van zijn opleiders. Er is niet zo heel veel over het proces van dokter- worden geschreven, en zeker geen fictie-waarschijnlijk is menige toekomstige tekst in het vele gepraat vergaan en nooit tot wasdom gekomen. Maar voor wie zoekt, is er genoeg te vinden. In deze essaybundel komen persoonlijke ervaringen en reflecties op het proces van dokter-worden aan de orde. Artsen en geneeskundestudenten komen aan het woord over tal van facetten van hun opleiding, vroeger en nu, in essays, columns en fragmenten uit romans en autobiografieën. Bij elkaar geven zij de lezer een indringend beeld van wat het betekent, dokter worden.

Onze volle innerlijke krachten liggen vaak diep in onszelf besloten, zonder dat wij er echt gebruik van weten te maken. Daarom is het zozeer nodig gevolg te geven aan de oude spreuk "ken uzelf", om deze krachten vrij te maken en daardoor de weg te vinden om anderen te leren verstaan. Deze kennis wil dit beknopte boek mogelijk maken door een eerste inzicht in de psychologie te geven. De "technische" kant, de bijzonderheden uit de experimentele onderzoekingen, worden de lezer bespaard. De schrijvers bedoelen een overzicht te geven van de praktische psychologie; zij willen de resultaten van deze wetenschap die voor het dagelijks leven direct bruikbaar zijn, in een voor ieder begrijpelijke vorm toegankelijk maken. Zij behandelen de invloed van het onbewuste zielenleven, de tegenstellingen tussen man en vrouw, de verhouding der beid seksen, de problemen die zich in het huwelijk en bij de omgang met opgroeiende kinderen voordoen. Aldus trachten zij aan elke lezer de weg te wijzen tot het vervullen van zijn eigenlijke bestemming: te worden wat hij naar zijn aanleg is, en zij tonen duidelijk hoeveel nut men kan hebben van een bezit van de voornaamste psychologische inzichten. Zij hebben bij het schrijven vooral aan de jongeren gedacht, maar ook oudere lezers zullen graag met dit heldere en praktische boek hun voordeel willen doen.

Een geschiedenis van het Joodse volk is uitzonderlijk. Geen ander volk uit de Oudheid heeft nog dezelfde taal en religie als 2500 jaar geleden. Er zijn redenen genoeg om te verwachten dat het Joodse volk in de loop van de geschiedenis in andere volkeren zou zijn opgegaan, maar dat is niet gebeurd. Hoe komt dat? Waarin ligt het eigene van de Joodse geschiedenis? Waardoor is dat volk blijven voortbestaan ondanks de vaak zeer ongunstige omstandigheden?Als een geboren verteller leidt Klaas A.D. Smelik je door de Joodse geschiedenis. De grote thema’s, gaande van ballingschap tot de stichting van de staat Israël, komen één voor één aan bod. Een boeiend verhaal met vaak verrassende doorkijkjes in de geschiedenis, zowel voor lezers zonder enige voorkennis van het jodendom als voor lezers die weten waar Abraham zijn mosterd haalt.Voor deze nieuwe editie werd de tekst geheel herzien en geactualiseerd. Bovendien is een nieuw hoofdstuk toegevoegd over de Joodse emigratie naar de Verenigde Staten.KLAAS A.D. SMELIK werd in Hilversum geboren en woont nu in Gent. Naast zijn wetenschappelijk en populair-wetenschappelijk werk schreef hij drie detectiveromans en zes bewerkingen van bijbelverhalen voor de jeugd. Zijn schrijfstijl werd in de nationale en internationale pers meermaals geprezen en zorgt ervoor dat Herleefde Tijd niet alleen een historisch boek is, maar ook een boeiend en diep doorleefd verhaal.

Jaarlijks klagen honderden burgers bij de Nationale ombudsman over het optreden van de politie. Lang niet alle klachten blijken gegrond, maar het is een feit dat de politie diep kan ingrijpen in de rechten van de burger.Dit onderzoek geeft antwoord op een aantal belangwekkende vragen die in dit verband rijzen. Aan de hand van welke normen beoordeelt de Nationale ombudsman het optreden van de politie? Hoe verhoudt zijn toezicht zich tot dat van de strafrechter en het Europese Hof voor de Rechten van de Mens? En: wat is het effect van uitspraken van de Nationale ombudsman op de politie? Neemt de politie deze oordelen ook daadwerkelijk over en past ze haar gedrag aan?In deze studie is gekozen voor een multidisciplinaire aanpak: enerzijds een juridische analyse van de uitspraken van de ombudsman, en anderzijds een sociaalwetenschappelijk onderzoek naar de doorwerking van deze uitspraken bij de politie. Het geeft inzicht in de wijze van oordelen door de ombudsman en in hoeverre zijn oordelen aansluiten bij of afwijken van andere rechtsprekende instanties. Ook wordt duidelijk op welke wijze doorwerking plaatsvindt en welke factoren daarbij een rol spelen.Beantwoording van de onderzoeksvragen is niet alleen van theoretisch belang. Daarom zijn op basis van dit onderzoek aanbevelingen geformuleerd voor zowel de Nationale ombudsman als voor de politie. Dit is een boek in de Meijers-reeks. De reeks valt onder verantwoordelijkheid van het E.M. Meijers Instituut van de Faculteit der Rechtsgeleerdheid van de Universiteit Leiden. De studie werd verricht in het kader van het facultaire onderzoeksprogramma Criminal Justice: Legitimacy, Accountability and Effectivity.

Als generaal Charles de Gaulle in 1958 terugkeert als leider van Frankrijk, houden de aanhangers van de Europese integratie hun hart vast. Een van hen is Max Kohnstamm. Maar in Parijs wordt een ‘diep spel’ gespeeld. Doel: een sterk Europa. In 1952 verbindt Max Kohnstamm (1914-2010) zich vol overtuiging aan de missie van Jean Monnet, de founding father van de Europese integratie. Vanaf 1956 is hij toplobbyist bij Monnets Actiecomité. Via het invloedrijke transnationale netwerk van Monnet krijgt hij toegang tot de hoogste niveaus in de machtscentra van Bonn, Parijs, Londen en Washington. In de beeldvorming is De Gaulle de gedoodverfde opponent van Kohnstamms mentor en inspirator Monnet. De werkelijkheid is anders. In het diepste geheim proberen Monnet en De Gaulle een nauwe samenwerking te realiseren.In dit tweede deel van zijn dagboeken doet Kohnstamm verslag van de ongelooflijke kansen en bedreigingen die dit waagstuk met zich meebracht. Deze aantekeningen werpen een nieuw licht op de Europese integratie in de jaren 1958-1963, een cruciale episode waarin het Europa van vandaag schoksgewijs vorm kreeg. Over de auteurDr. Mathieu Segers is als onderzoeker en docent Europese integratie en internationale betrekkingen van de Universiteit van Utrecht.

Ze werd geboren in Bogotß, en groeide op in Frankrijk. Toen, op haar tweeÙndertigste, gaf Ingrid Betancourt haar veilige, comfortabele leven op om terug te keren naar Colombia. In een land dat langzaam werd verwoest door terrorisme, geweld, angst en een alomtegenwoordig gevoel van hopeloosheid, werd zij een politiek leider.In 2002, toen ze campagne voerde als kandidaat voor de Colombiaanse presidentsverkiezingen, werd ze ontvoerd. Niets had haar kunnen voorbereiden op wat daarna kwam: ze zou de volgende zes en een half jaar diep in de jungle doorbrengen, als gevangene van de FARC. Zelfs aan de stilte komt een eind is haar zeer persoonlijke en aangrijpende verslag van die periode.Een groot deel van haar gevangenschap bracht zij geketend door, dag en nacht, maar ze hield nooit op met dromen over ontsnapping. Een paar keer slaagde ze er ook daadwerkelijk in om weg te komen, maar ze werd altijd gevonden. In haar succesvolste poging wist ze het samen met een medegevangene een week op de vlucht vol te houden, maar toen haar lotgenoot wanhopig ziek werd, werden ze opnieuw opgepakt. Later begreep Betancourt dat ze maar een paar kilometer van de vrijheid waren geweest.De feiten van haar verhaal zijn onthutsend genoeg, maar het is Betancourts ontembare geest die deze zo bijzondere geschiedenis voortstuwt, tot leven brengt, kleur en diepgang verleent. Het feit dat zij het landschap van haar ziel evenveel aandacht schenkt als de gebeurtenissen en de mensen om haar heen, maakt Zelfs aan de stilte komt een eind tot een bespiegeling op de essentie van het leven zelf - angst en vrijheid, hoop en inspiratie. Betancourt beschrijft hoe de routines die ze zichzelf oplegde haar uiteindelijk in staat stelden het ondenkbare te doen: voorbij de ellende van het moment innerlijke rust vinden.

Voor de komst van de Europeanen rond 1650 leefden er misschien wel twintig verschillende indiaanse volken op het grondgebied van het huidige Suriname, die allen een verschillende taal spraken en een eigen cultuur kenden. De vestiging van de Europeanen zou hun leven voorgoed veranderen. In de schaduw van de tijger biedt in woord en beeld actuele informatie over het leven van de acht overgebleven inheemse gemeenschappen in Suriname. Sommige daarvan zijn klein en weinig bekend; dit zijn groepen die diep in het binnenland van Suriname leven. Ook besteedt de auteur ruime aandacht aan het spirituele wereldbeeld van de indianen, dat door het leven in de natuur radicaal anders is gevormd dan wat wij in de westerse wereld als normaal en logisch zien. De scheiding tussen een materiÙle en geestelijke wereld, die in het Westen zo sterk aanwezig is, is hen onbekend. In het bos, hun dagelijkse leefomgeving, zijn geestelijke krachten aanwezig waarmee de p´jaiman - de sjamaan - contact kan maken. Er bestaat niet ÚÚn wereld maar verschillende werelden die tegelijkertijd aanwezig kunnen zijn. De wereld is niet statisch, maar beweeglijk, en vooral, bezield. Over de auteurEithne B. Carlin (Noord-Ierland) studeerde aan Trinity College Dublin en promoveerde in 1993 aan de Universiteit van Keulen met een thesis over So, een uitstervende taal van Uganda. Ze doet sinds 1996 onderzoek naar de Carib- en Arawaktalen van de Guyana's, met name die van Suriname, en is momenteel als docent verbonden aan Leiden University Centre for Linguistics, afdeling Talen en Culturen van Indiaans Amerika.De foto's in het boek zijn van Diederik van Goethem. Diederik van Goethem studeerde fotografie aan de Koninklijke Academie voor kunst en vormgeving te 's-Hertogenbosch. Hij heeft talrijke tentoonstellingen en grote opdrachten op zijn naam staan. Belangrijkste thema in zijn werk is het landschap. Kenmerkend voor zijn werk is dat hij 'het onderwerp laat spreken'. Van Goethem publiceerde eerder fotoboeken over

Manneke Pis staat bekend als de oudste burger van Brussel. Zonder enige twijfel is hij ook de beroemdste burger van de stad. Toeristen uit binnen- en buitenland kunnen maar niet genoeg krijgen van het impertinente, bronzen jongetje. De Brusselaars zelf omringen het kind met jaloerse zorg. Ze herkennen in het manneke hun zin voor anarchisme, voor tolerantie en bovenal hun zelfspot.Manneke Pis is de antiheld der antihelden: een klein kind, bloot en schaamteloos. Welke stad durft het aan een plassende kleuter tot symbool te verheffen? Brussel dus. Intussen is Brussel wel de hoofdstad van Europa. Geert van Istendael ploos de bewogen geschiedenis uit van fontein en beeld. De verhalen over het manneke, al dan niet verzonnen, duiken terug tot diep in de Middeleeuwen. Het is haast niet te geloven welke betekenissen het jongetje in de loop der tijden allemaal toegedicht kreeg. Vandaag moet de oudste burger van Brussel wel wat concurrentie dulden in eigen stad en elders in BelgiÙ. Maar intussen is Manneke Pis ook een wereldburger: je vindt zijn beeltenis van Zuid-Amerika tot in Japan.

Misschien kan de titel van dit boek alsblasfemisch overkomen als we stellen dateen vrouw of ‘het vrouwelijke’ aan deoorsprong van alle leven op aarde stond.Is dat een ongezonde stelling uit een warrighoofd, of zit er toch waarheid achterdie sfinxachtige uitspraak?In alle geval leert de officiële geschiedenishet ons anders.Abt Odo van Cluny (ca. 878 - 942)waarschuwde: “Een vrouw omhelzen isnet hetzelfde als het omhelzen van een zakstront” en kerkvader Albertus Magnus vanKeulen (ca. 1200-1280) zegde: “Voor eenvrouw moet men zich hoeden als voor eengiftige slang.” Zo diep waren in de middeleeuwende vrouwen gezonken in demannelijke achting. In het toenmaligechristendom werd DE vrouw beschouwdals de oorzaak dat alle mensen met een‘erfzonde’ beladen werden: had zij niet gebetenin een appel, terwijl het haar door(een mannelijke) God verboden was?Ook de grote antieke culturen als Griekenen Romeinen hadden bijzonder weinigop met vrouwen. Erger nog, ze werdenverwezen naar de uitkant van de maatschappij,verbannen naar de vier murenvan het huis. De maatschappij was uitsluitendeen mannenzaak.Maar zo was het niet in den beginne . . .Als we diep in de tijd afdalen dan zien wehier en daar vrouwen en godinnen metmacht en invloed verschijnen. De auteur brengt met dit boek eenapologie ter eerherstel van het vrouwelijke,eeuwenlang weggedruktdoor het mannelijke!

Verhalen van zussen over verlies van een broer of zusIn Rouw in de zijlijn komen voor de eerste keer een groot aantal zussen aan het woord over het verlies van hun broer of zus. Een meestal verborgen en onderschat rouwproces waar in de maatschappij nog weinig aandacht voor is.Het kost veel moed om je eigen verlies onder ogen te zien als zus, zeker als er bijna nooit naar gevraagd wordt. Het is bekend dat zussen hun eigen rouwproces opschorten of bevriezen om eerst te gaan zorgen voor de partner en kinderen of de ouders van hun broer of zus. Jaren later, tot wel 20 of 50 jaar, kan het verlies voor zussen nog diep verdriet en grote eenzaamheid betekenen omdat hun gevoelens en ervaringen al die jaren in de zijlijn zijn blijven steken...In deze verhalen zoeken zussen naar een innerlijke en uiterlijke balans na het verlies van een broer of zus. Ze vragen ruimte voor hun verdriet en aandacht voor hun verhaal van liefde en verlies. Bovenal zoeken ze naar manieren om verder te leven met de herinneringen aan hun broer of zus.Uit alle verhalen blijkt hoe waardevol zussen en broers voor elkaar zijn en hoeveel liefde zussen voelen voor hun zus of broer, ook na diens dood.

Ons inzicht in de natuur is de laatste jaren sterk verruimd en verdiept, en daarom is het nu pas mogelijk, het heelal zoals het door de sterrenkundigen wordt gezien, en het leven zoals de biologen het thans beschouwen, tot elkaar te brengen in een grote synthese. In eerste instantie beperkt de schrijver zich tot de natuurwetenschappelijke beschouwingswijze, hoewel reeds in het eerste hoofdstuk het probleem van de mens (zijn plaats in de kosmos en in het leven) aan de orde wordt gesteld. De antwoorden, in zover ze er zijn, worden echter pas in de laatste hoofdstukken gegeven. Juist hier komen natuurwetenschappelijke en geestelijke zienswijze op een gemeenschappelijke basis te staan. Elk der tussenliggende hoofdstukken handelt over een bijzonder aspect van het leven of van het heelal. Berrill verwerpt het materialisme, hij ziet de geest als de noodzakelijke bekroning van de evolutie van het heelal en van het leven. Wanneer hij daarbij zijn persoonlijke wereldbeschouwing soms sterk in een bepaalde richting schijnt door te voeren, bedenke men dat men deze geenszins als de enig juiste behoeft te beschouwen.Dit boek stimuleert tot eigen kritisch nadenken. De auteur geeft geen definitieve oplossing van de kernproblemen – en kan dat ook niet –, maar wel verschaft hij ons een grote rijkdom van ideeën, die alleszins waard zijn dat we er diep over nadenken. Nadenken over de diepe zin van heelal en leven, maar dan liever met de blik naar boven gericht dan met het hoofd in de handen.

De Marind Anim van Nieuw-Guinea dor de ogen van de Missionarissen van het Heilig HartIn 1905 Stichtten de Tilburgse Missionarissen van het Heilig Hart hun eerste missiepost bij de Marind Anim aan de zuidwestkust van Nieuw-Guinea. Ze werden getuige van de snelle, dramatische teloorgang van een oude cultuur, waarvan ze de diepzinnige kosmologie, de complexe initiatieceremonies, de spectaculaire kunst en de intensieve koppensnellerij gedetailleerd vastlegden in woord en beeld.'Het zijn echte mensen, verstandige mensen, met een heerlijke taal, ongeschreven literatuur, smaak voor het goede en schone', schreef de ene missionaris. 'Hoe diep onpeilbaar diep de mensen hier gevallen zijn, walgelijk, beesten zijn er nog achtenswaardig bij', schreef een andere. Verbijstering en fascinatie, bestrijding en bestudering gingen hand in hand.Raymond Corbey kreeg toestemming de bijzondere foto's uit het archief van de congregatie te publiceren. Met deze ruimschoots toegelichte, unieke foto's vormt Snellen om namen een document voor iedereen die geïnteresseerd is in de geschiedenis en cultuur van Nieuw-Guinea.Prof.dr. R.h.A. Corbey is verbonden aan de Faculteit der Geesteswetenschappen van de Universiteit van Tilburg en aan de Faculteit Archeologie en Wijsbegeerte van de Universiteit Leiden.

De documentaire Klein gebaar, groot geluk bestaat uit de portretten van Naomi (19), Daan (11) en Andrea (17). Naomi’s moeder heeft last van psychoses. Daan’s moeder is manisch-depressief en Andrea’s moeder is verslaafd aan alcohol.Het verhaal van de documentaire vertelt zichzelf. De hoofdpersonen vertellen wat er aan de hand is thuis en hoe dat voor hen is. De moeders van Naomi en Daan vertellen hier ook over. Tussen de regels door wordt het verdriet, de woede, het schuldgevoel, de schaamte en de machteloosheid van de hoofdpersonen zichtbaar en voelbaar. Als langzamerhand duidelijk wordt hoe diep de impact is op de kinderen van de problemen van hun ouders, komen steeds meer personen uit de omgeving van Naomi, Daan en Andrea in beeld. Duidelijk wordt dat er voor hen alle drie mensen in hun omgeving zijn die iets voor hen betekenen in hun moeilijke situatie.

Een 'onedele' materie -zoals lood- omzetten in edelmetaal -goud!-: dat was al de ambitie van de vroegmiddeleeuwse alchemisten. Ze faalden jammerlijk. Toch is het mogelijk om de begeerde transformatie te bewerkstelligen, zij het in overdrachtelijke zin. Dit boek gaat over mensen die een bijzondere 'last' in hun privé-leven hebben getrotseerd en vervolgens een minstens zo bijzonder 'succes' hebben gemaakt van hun bestaan. * Je zult als 12-jarige maar geconfronteerd worden met de diagnose 'hersentumor'. En desondanks op je 18de (zonder 'genezen'-verklaring op zak) beginnen aan een artsenstudie, met een heel volwassen en relativerende levensvisie. * Hoe bestaat het dat uit een eenzaam en verwaarloosd kind van zes (met een aan alcohol verslaafde moeder) niet alleen een puber met anorexia groeit die te vroeg van huis wegloopt maar uiteindelijk ook een wijze vrouw die coach en hulpverlener is van kinderen en volwassenen. * Kan iemand die de gevangenis vele malen van binnen heeft gezien, die gedeald heeft in LSD en amfetaminen, na zijn 35ste nog de Sociale Academie doen om vervolgens preventieve voorlichting te geven aan jongeren? Het zijn levensverhalen met diep 'insnijdende gebeurtenissen'. Biografieën van zuivere levenskunstenaars. Het gaat natuurlijk niet om heiligen of om éendimensionale rolmodellen. Maar wel om mensen die aan den lijve ervaren hebben wat existentiële dialectiek is: het diepe dal van de ellende dat ligt vóór de top van de innerlijke verrijking. Hun zo treurig begonnen levensloop stemt tot optimisme. Omdat niet het steeds weer vallen telt, zoals Confucius al zei, maar het steeds weer opstaan. Cornelie van Well is een begenadigd auteur. Zij schreef eerder interview-boeken over 'extreem kleine mensen' (ten onrechte wel 'lilliputters' genoemd), over familieleden van mensen met schizofrenie en over de veeleisende wereld van de mantelzorgers. Haar opleiding tot humanisticus geeft haar de juiste achtergrond en ze heeft bovendien een heel empatische benadering van de mensen die

Een nieuwe kijk op het binnenste van onze planeetIedereen kent Jules Verne’s Naar het middelpunt van de aarde. Deze roman was gebaseerd op de laatste inzichten uit de geologie, maar sloeg de plank toch behoorlijk mis. De diepste boring in de aardkost is circa 12 kilometer diep, slechts 0.1% van de diameter van de Aarde. Anderhalve eeuw na het verschijnen van ‘Naar het middelpunt van de aarde’ weten we weliswaar al veel meer over de aardkorst, maar zijn de aardmantel en aardkern nog steeds een terra incognita.Op grond van onze huidige kennis en inzichten, nemen Rob de Meijer en Wim van Westrenen u als terranauten après la lettre mee naar het middelpunt van de Aarde. In het boek beschrijven zij de verschijnselen en eigenschappen van diverse delen van het binnenste van onze planeet: de bewegende delen van de korst, de stroming van gesteenten in de mantel, en de vloeibare en vaste delen van de ijzer-nikkelkern. Op de grens van mantel en kern stuiten ze op een grote verrassing: een gigantische, natuurlijke kerncentrale. Zo’n reactor zou volgens de auteurs ook het ontstaan van de Maan kunnen verklaren. Miljarden jaren geleden is een natuurlijke kernreactor ‘kritisch’ geworden, bij de hitte die daarbij ontstond, is een stuk van onze planeet weggeslagen: onze Maan. Vervolgens komen de onderliggende processen en de manier waarop informatie over de wereld onder onze voeten wordt verkregen aan de orde. Ten slotte wordt de Aarde vergeleken met andere planeten in ons zonnestelsel. Een baanbrekende nieuwe visie op de Aarde en de Maan.

Een boek en een cassetteband om weer baas te worden in je eigen brein. Maak je je dagelijks zorgen om je cijfers? Je slaapt slecht. Je ziet als een berg op tegen proefwerken en droomt dat je ze verknalt. Je hebt bijna altijd buikpijn voor een repetitie of overhoring. Je bent zweterig, benauwd of duizelig als de repetitieblaadjes worden uitgedeeld. Je bent bang dat je gaat stotteren bij een spreekbeurt en een rode kop krijgt als je voor het bord moet…. Of loop je met een wijde boog om je schoolverplichtingen heen? Je richt je volledig op je sport of je computer. En diep in jezelf voel je iets knagen, iets waarvan je zeer onrustig wordt…Dit zijn typische stressverschijnselen. Jij bent lang niet de enige die er last van heeft. Stress hoort bij het schoolleven, maar als je er wat minder last van hebt is het allemaal een stuk gemakkelijker. Stress is niet te vermijden, maar je kunt leren er goed mee om te gaan. Als een overmaat aan stress je bekend voorkomt, dan is Mes in je stress, met de breintape, echt iets voor jou. Mes in je stress is een 'gereedschapskist' waarmee je je stress te lijf kunt gaan. In de ene helft vind je instrumenten die je vertellen wanneer je jezelf dreigt dol te draaien en hoe je dit kunt voorkomen. Voor gereedschappen die je helpen te ontspannen grijp je naar de andere helft van de kist. Daarin zitten hulpmiddelen waarmee je slimmer kunt studeren. Als je met de onvoldoendescanner je verknalde repetitie hebt onderzocht, maak je de volgende repetitie misschien beter. Met de vragenvoorspeller kun je oefenen in het bedenken van vragen die je in een proefwerk kunt verwachten. Er is een hoofdstuk speciaal gewijd aan de gevreesde 'spreekbeurt voor de klas'. Dat leert je om zo voordelig mogelijk voor de dag te komen. De kist heeft zelfs een EHBO-vak voor ongelukjes, zoals hakkelen en blozen. En ten slotte is er ook een hoofdstuk met tips voor ouders en/of begeleiders om je te helpen weer baas te worden in eigen brein.

"Volgens vele klassieke en moderne sociologen is de moderne samenleving vóór alles een industriële samenleving. Dit idee heeft de theorievorming over de achtergronden van politieke opvattingen op een dwaalspoor gebracht. Zo menen Martin Lipset, Melvin Kohn en Ronald Inglehart dat iemands cultureel conservatisme of progressiviteit wordt bepaald door zijn of haar klassenpositie of economische achtergrond. Bij nadere beschouwing blijken hun theorieën echter onhoudbaar. Dat dat zo lang onopgemerkt is gebleven, is niet eens verbazingwekkend. Het onderstreept slechts hoe diep de daarin gehanteerde industrialistische veronderstellingen zijn geworteld in de neopositivistische hoofdstroom van de sociologie.De auteur hanteert een eigenzinnige aanpak. Slechts aanvaardend dat wetenschap en politiek gescheiden behoren te blijven, verwerpt hij andere bekende tegenstellingen uit de sociologie als onvruchtbaar en onzakelijk: Durkheim versus Marx, functionalisme versus conflictsociologie, neopositivisme versus postmodernisme en deductie versus inductie. Zijn aanpak levert verfrissende inzichten met vaak verstrekkende theoretische implicaties op."

Ieder mens loopt teleurstellingen op. Juist het feit dat we teleurgesteld kunnen raken, vertelt ons dat we verwachtingen hebben, dat we diep in onszelf weten hoe de wereld, de medemens, wijzelf kunnen zijn. Deze verwachtingen zijn verbonden met idealen, met kwaliteiten die we als mens in dit leven kunnen ontwikkelen. Het karma helpt ons door ons systematisch te confronteren met onze onvolmaaktheid en biedt ons de kans het anders te doen dan onze voorgangers. Dit boek is een hulp voor een ieder die meer zicht wil krijgen op de verborgen drijfveren van het leven: Hoe leer je je eigen – lichamelijke, psychische en geestelijke – behoeften kennen? Hoe ontwaar je achter de systematische teleurstellingen je diepste idealen? De auteur hanteert een modern uitgewerkt karma–begrip dat uiterst behulpzaam is bij de zingeving van het leven en het positief benutten van niet eerder ervaren mogelijkheden.

'De Dominicaan bij uitstek. Hoog, helder, waardig en schrander.' Zo omschreef bekeerling en literator Herman de Man de dominicaan Marcolinus Gijlswijk, die hem in 1927 doopte. Een rake typering van de sociale status, beoogde uitstraling, rationele inslag en intellectuele ambitie van de Nederlandse dominicanen. In haar in alle opzichten indrukwekkende boek beschrijft Marit Monteiro hoe de tamelijk ongeorganiseerde groep priesterreligieuzen uit de negentiende eeuw zich ontwikkelde tot een gezichtsbepalende religieuze gemeenschap aan de frontlinie van de kerkelijke vernieuwingen. In antwoord op wat zij als 'de tijdgeest' verstonden, vonden de dominicanen hun collectieve identiteit steeds opnieuw uit. Monteiro belicht zowel het gewilde als het ongewilde erfgoed binnen dit proces en biedt, vanuit een gender-perspectief, verrassende inzichten in de interne organisatie en structuur van deze mannengemeenschap. Gods predikers laat zien hoe priesterreligieuzen als de dominicanen tot diep in de twintigste eeuw hun stempel hebben gedrukt op de Nederlandse katholieke kerk.

Waarom zijn er tijdens de Tweede Wereldoorlog meer joden uit Nederland gedeporteerd en vermoord dan uit andere West-Europese landen? Op deze schrijnende vraag geeft Jodenvervolging in Nederland, Frankrijk en BelgiÙ eindelijk antwoord.Tientallen jaren hebben historici zich beziggehouden met het opmerkelijke verschil in de percentages omgekomen joden uit Nederland (ongeveer 75%) en landen als BelgiÙ (40%) en Frankrijk (25%). De historici Griffioen en Zeller doen in dit boek uitspraken over deze kwestie, waarbij zij zich voor het eerst baseren op grondig en toegespitst onderzoek. Ze hebben gekeken naar de overeenkomsten en verschillen in het bestuur van de bezetters in Nederland, Frankrijk en BelgiÙ, de houding van de overheden en de bevolking en de mogelijkheden van de joodse bevolkingsgroepen om aan vervolging te ontkomen. Griffioen en Zeller voorzien met hun onderzoek in een diep gevoelde behoefte, zowel wetenschappelijk als maatschappelijk.Over de auteurs Pim Griffioen (1963) en Ron Zeller (1957) studeerden geschiedenis aan de Vrije Universiteit. Als onderzoekers zijn ze betrokken bij het project Holocaust and Polycracy in Western Europe.

Wat doet een vrouw wanneer ze veertig wordt? Een gat in de lucht springen van blijdschap? Of vloeken dat haar leven voorgoed voorbij is? Actrice Veerle Dobbelaere weet het nog zo niet. Als ze naar zichzelf kijkt, vindt ze dat veertig worden best meevalt. Ze weet beter wie ze is dan toen ze twintig was, en ook gewoon genieten gaat haar beter af dan in haar jonge jaren. En toch zijn er ook redenen om te vloeken. Dat lijf dat er niet meer uitziet als toen, die leesbril die ze koppig niet wil opzetten, de rimpels die hier en daar wat dieper worden. Veertig is oud. Punt. Of in elk geval niet meer zo jong. Mannen vinden een vrouw van veertig boeiend, respectvol of interessant, maar sexy? Moeilijke vraag. En hoe reageer je als je leeftijdsgenoten er na wat spuit- en snijwerk ineens jonger uitzien dan toen ze dertig waren? Mee in de ratrace stappen of wijs aan de kant gaan staan? Nog moeilijkere vraag. Ze zeggen ook dat het leven begint bij veertig. Misschien klopt dat wel. Als je nog iets anders met je leven wil doen, is dit het moment. Toch? Veertig is het nieuwe dertig, ook dat zeggen ze. Is het daarom dat Veerle zich soms eerder een puber voelt dan een rijpere vrouw? En om het eens over iets heel anders te hebben: hoe zit het met dat decolleté, hoe diep mag dat nog zijn voor het zielig wordt?Zoveel leuke, maar ook confronterende vragen. Over ouder worden dan 39. Over leven, liefde en lijf. Veerle Dobbelaere gaat op zoek naar de antwoorden. Bij zichzelf, maar ook bij andere vrouwen. Vooral bij andere vrouwen. Ze praat met veertigplussers over hoe het voelt om ouder te worden, gaat op zoek naar de kicks maar ook de afknappers. foert, ik ben veertig is geen klaagzang, geen handboek voor de menopauze, geen styling-gids, maar wel een persoonlijke en herkenbare spiegel voor iets waaraan niemand ontsnapt: de grote Vier en wat daarna komt.

Marcel Proust schaarde Nerval onder de drie Ó vier belangrijkste schrijvers van de negentiende eeuw, deze poÞte maudit met een strikt eigen verbeeldingswereld. Naast zijn baan als toneelcriticus ondernam Nerval als journalist reizen die in zijn werk hun neerslag vonden. In 1841 openbaarde zich zijn geestesziekte. Ten prooi aan depressies en identiteitscrises waarin hij zich vereenzelvigde met sprookjesprinsen en oriÙntaalse grootheden, schreef Nerval niettemin een klein groots oeuvre dat een inspiratiebron vormde voor symbolisten en surrealisten. Vlak voor Nervals zelfgekozen dood maakte FÚlix Nadar het aangrijpende fotoportret van hem dat het omslag siert. Edu Borger maakte een keuze uit het veelal autobiografische proza van Nerval, waarin het thema van de dubbelganger veelvuldig aan bod komt en het parcours van zijn waanzin (AurÚlia) lucide in kaart wordt gebracht. Naast het door Proust bewonderde Sylvie werd ook een ruime keuze uit de correspondentie van Nerval opgenomen waarin zijn getourmenteerde bestaan ongeschminkt over het voetlicht komt. GÚrard de Nerval (pseudoniem van GÚrard Labrunie, Parijs 1808-1855), was schrijver, toneelcriticus en reisjournalist. Reis naar het Oosten (1851) is een van zijn succesvolste werken. Daarnaast vertaalde hij Goethes Faust en poÙzie van Heinrich Heine. '[Nerval] was een briljant schrijver, een bescheiden en charmant man, maar zo diep gewond in zijn particuliere leven dat hij nooit tot rust kwam of zichzelf vestigde - noch qua woonplaats noch professioneel.' - Richard Holmes in Footsteps, adventures of a Romantic biographer

Drie grote figuren uit de hedendaagse tijd, die hun verschillende visie hebben gegeven over de evolutie van het mensdom, komen in het voorliggende boek ter sprake. Teilhard de Chardin kan worden geschetst als een vermaard natuuronderzoeker en tevens als een diep religieus man, die tussen zijn geloof en de wetenschap een brug wist te slaan. Jung is verre maart als psycholoog en schepper van de grondslagen voor een modern mensbeeld. Sartre kent men als moderne wijsgeer met literaire en psychologische begaafdheid, wars van elke godsdienstige overtuiging.De schrijver van dit werk heeft getracht het evolutionistme in het denken van deze drie grote geuren op een voor alle begrijpelijkerwijze uiteen te zetten. Daarbij is getracht niet slechts te wijzen op de diepgaande verschillen in visie, maar ook op de punten van overeenkomst. Het moge een hoopgevende gedachte zijn, dat de mens –ondanks zijn talloze onvolmaaktheden – in zijn eigen evolutie kan blijven geloven.

Niemand twijfelt er aan dat buizenversterkers een opmerkelijk mooi geluid produceren. Ze klinken levendig, diep en doortekend; het klankbeeld is zeer aangenaam en dynamisch schijnen ze nagenoeg geen beperkingen te kennen.

Via een systematisch theoretisch onderzoek gaat auteur Menno van der Veen in het boek High-End Buizenversterkers 2 na waardoor deze fraaie eigenschappen ontstaan. Hij ontwikkelt nieuwe modellen voor versterkerbuizen en transformatoren, waardoor het mogelijk wordt om op voorhand, tijdens het ontwerp, al te bepalen wat de eigenschappen van de buizenversterker worden. De koppeling tussen eindbuizen en de uitgangstransformator wordt diepgaand gemodelleerd. Daarbij ontstaan nieuwe inzichten in een uitzonderlijk soort vervorming: de dynamische dempingsfactor vervorming (DDFD). Via rekenmodellen in het complexe domein worden vooral de eigenschappen in de grenzen van het hoorbare gebied (tussen 20Hz en 20kHz) onderzocht en ontstaan stabiliteitsvoorwaarden waar de versterker minstens aan moet voldoen. In versterkers wordt vaak tegenkoppeling toegepast, die uitgebreid wordt gemodelleerd en waarvan de gehoorsmatige gevolgen diepgaand worden besproken. Vervolgens wordt een fraaie selectie van bijzondere buizenversterkers besproken.

In High-End Buizenversterkers 2 komen theorie en praktijk ruim aan bod. Het boek wordt gecompleteerd door toepassingsvoorbeelden, wetenswaardigheden rondom buizenversterkers, vele schema s en nieuwe ontwerpen van buizen-voor-en eindversterkers.

Kenmerkend in dit boek is dat de auteur niet alleen technisch schrijft, maar verhalend laat zien dat het ontwikkelen van buizenversterkers ook ingrijpt in je dagelijkse leven; zelfs het nut van patenten wordt besproken.

Samenvattend: nieuwe theorieën en oplossingen voor een perfecte audiokwaliteit met buizenversterkers. Zowel de zelfbouwer als diegene die kennis en inzicht wil verwerven zal dit boek met plezier ter hand nemen.

Over de grenzen van de psychologieWaar de grenzen van psychologie liggen begint meditatie; waar de grenzen van meditatie liggen begint verlichting. Met behulp van meditatie of gewaarzijn, kun je nog een ander centrum in de mens ontdekken, voorbíj de grenzen van het denken: het zelf, het niet-denken, het oorspronkelijke gezicht.De 4e druk van deze Osho klassieker biedt de lezer de mogelijkheid diep in de eigen psyche te duiken, en van daaruit ver voorbij de grenzen van de hedendaagse psychologie te gaan. Osho appelleert hier aan de emotionele en spirituele intelligentie die in iedereen door de beoefening van meditatie groeien kan.

Tenen Lezen III - De VerdiepingHèt handboek voor de professionele en ervaren tenen lezerIn ‘Tenen Lezen III - De Verdieping’ verwerken Imre en Margriet Somogyi hun inmiddels 30 jaar lange ervaring in het tenen lezen. Het resultaat is een uitgave op hoog niveau dat teruggaat tot diep in de kern. Naast een vernieuwde en aangevulde versie van het Tenenleesalfabet (Tenen vademecum), komen nog niet eerder gepubliceerde onderwerpen aan bod, zoals: Het effect van medicamenten op tenen, Zeg je wat je ziet? en Dementie en handicap. In het hoofdstuk ‘Invloed van het ouder worden’ beschrijft Imre Somogyi dat tenen niet alleen een momentopname, maar tevens een levenspad laten zien. Openhartig neemt hij hiervoor zijn eigen tenen als voorbeeld. De lezer krijgt eveneens antwoord op vragen als: Zijn er goede en foute tenen? Wat als iemands tenen zijn geamputeerd? Wat voor invloed heeft cultuur? en Waarom heeft de grote teen maar twee kootjes? Het geheel wordt geïllustreerd door een achttal uitgebreide cases uit de praktijk met commentaar van de betrokkenen.Het lezen van dit boek geeft u optimaal inzicht in de meest actuele bevindingen. Het brengt u op het hoogste niveau op tenen lees gebied. ‘Tenen Lezen III – De verdieping’ is daarom bij uitstek hèt handboek voor de professionele en ervaren tenen lezer. Deze derde uitgave is een vervolg op ‘Tenen Lezen I - voeten zijn spiegels’ en ‘Tenen Lezen II – wat kun je ermee’. Imre Somogyi is journalist. Hij studeerde natuurgeneeskunde en doceerde polariteitstherapie. Margriet was onder meer medisch secretaresse in het Academisch Ziekenhuis in Leiden, culinair styliste en ook polariteitsdocente. Samen zijn zij de grondleggers van het tenen lezen. LET OP: Om de aangeboden kennis en ervaring in dit boek goed tot hun recht te laten komen, is het raadzaam dat de lezer kennis heeft van het fenomeen tenen lezen. Het lezen van ‘Tenen Lezen I – voeten zijn spiegels’ en ‘Tenen Lezen II – wat kun je ermee’ wordt da

'Het is niet goed genoeg...'Hoe vaak denken vrouwen dit niet over zichzelf of over de dingen die ze doen, zelfs als ze met hart en ziel iets creatiefs doen! Ze blijven eindeloos verbeteren en gaan ongemerkt gebukt onder de verslaving aan perfectie. Zo kunnen ze maatschappelijk best veel bereiken, maar diep in hen blijft het knagen, en 'huilt er 's nachts een hongerige wolf' in hen, hongerend naar een niet-geleefd leven. Dat uit zich niet zelden in eetstoornissen.De verharding van de vrouw tegenover haarzelf en het leven maakt haar tot een Medusa of een Vrouwe Macbeth in wie het destructieve doorbreekt.'Dit boek gaat over het onthoofden van een boze heks', zo begint Marion Woodman haar boek, het onthoofden van Medusa en Macbeth, opdat vrouwen, na eeuwenlang overspoeld te zijn geweest met al te patriarchale waarden, hun ware vrouwelijkheid en bijbehorende creativiteit en spiritualiteit kunnen herontdekken. Over de auteurMarion Woodman begon, nadat ze op haar 50e had besloten haar carriÞre als lerares Engels in Canada op te geven en in Z³rich Jungiaanse psychologie te gaan studeren, aan een lange, vruchtbare carrier als Jungiaans analyrica. Ze heeft intussen diverse boeken op haar naam staan en is internationaal een geliefd spreekster en auteur.

Twee verhaallijnen draaien om elkaar en vormen zo de bouwstenen van een bijzonder boek. Christine Van Broeckhoven vlecht haar persoonlijke ervaringen samen met haar wetenschappelijke bevindingen tot een geheel dat nog het meest lijkt op de DNA-structuren die ze zo lang heeft onderzocht. Voor een vrouw in de door mannen gedomineerde wetenschappelijke wereld is het niet altijd gemakkelijk, maar de passie voor haar vak en vooral haar persoonlijke betrokkenheid bij alzheimer leidden haar naar de top van haar vakgebied.In Brein en branie vertelt Christine Van Broeckhoven over haar leven en over haar carriÞre in de wetenschap. Ze gaat diep in op de desastreuze ziekte. Is alzheimer erfelijk? Wat is onthouden en wat is vergeten precies? Hoe herinneren we ons ons verleden? Daarnaast vertelt ze hoe ze erin slaagde om als werkloze haar eigen laboratorium op te richten aan de universiteit van Antwerpen, en doe ze verslag van haar strijd met de overheid en de privÚsector, die zich geen raad wisten met een vrouw aan de top. Zo ontstaat een subtiel verslag van een bewogen strijd met de bouwstenen van het menselijk bestaan, en met een onwillige omgeving.

Nick Blaser toont ons aan de hand van tien ontroerende voorbeelden hoe onze ik-grens bepaalt hoe wij ons in de wereld bewegen en met onze medemensen omgaan. De hier voor het eerst gepubliceerde grensbeelden maken onbewuste dynamieken tussen ons ‘ik’ en onze omgeving driedimensionaal zichtbaar. Nick Blaser heeft systeemopstellingen en Mentalisatie Bevorderende Therapie (MBT) tot een prachtige nieuwe methode samengevoegd. Zijn werk raakt ons diep en geeft ons tegelijkertijd vertrouwen met onze ik-grens aan de slag te kunnen gaan. 'In en om mij' is een boek waarin menselijke warmte, wijsheid en wetenschappelijk denken samenkomen en helpen ons ‘ik’ en onze omgeving in harmonie te brengen.Nick Blaser is psychiater en psychotherapeut alsmede specialist interne geneeskunde en reumatologie. als psychotherapeut en psychiater werkt hij met systeemopstellingen, visualisatie- en waarnemeningstechnieken, aandacht- en mentaliseringstraining en traumatherapie. In 2009 richtte hij het Centre for Applied Boudery Studies op. Hij geeft workshops en trainingen in Nederland, Duitsland en Zwitserland.

Darwin beschreef na een lange wereldreis op overtuigende wijze de evolutie van de natuurlijke vormen. Na zijn dood kwamen veel nieuwe gedachten naar voren: relativiteit, kwantumnatuurkunde, de oerknal en de evolutie van het bewustzijn.De eonenhypothese, gepubliceerd door de fysicus Jean Charon, beschrijft deze bewustzijnsevolutie glashelder en tot in de kleinste natuurkundige details. De wil om tot bewustzijn te komen, verborgen in alle materie, stuwt deze evolutie voor zich uit. Dit boek gaat diep in op de weergaloze gedetailleerdheid, snelheid en precisie van de interacties tussen geest en lichaam, gebruikmakend van alle mogelijkheden van de elektromagnetische kracht en non-lokale communicatie via een imaginaire ruimtedimensie. Dit verhaal kan het traditionele scheppingsgeloof verzoenen met de evolutietheorie, want het gaat over vÚÚl meer dan uitsluitend materiÙle aspecten.

Als een kleinkind overlijdt, lijden grootouders dubbel: ze rouwen om het verlies van hun kleinkind, en voelen de pijn om hun kind. Een boek vol herkenning voor grootouders die dit moesten meemaken.Wanneer een kind overlijdt of dood ter wereld komt na een zwangerschap is het verdriet onvoorstelbaar groot. Voor de ouders is dit verlies diep ingrijpend, maar ook grootouders treft het zeer diep. Om hun eigen kind bij te staan, zetten zij vaak hun eigen rouw opzij.In haar werk als rouwtherapeut ontmoette Maria de Greef zo vaak grootouders die zich niet gekend en gehoord voelden in hun verdriet, dat zij besloot dit boek te maken. Zij interviewde opa's en oma's die een kleinkind verloren. Het werd een boek vol herkenningspunten. De verhalen bieden inzicht in het moeilijke proces van met lege handen staan, maar laten de lezer ook delen in de warmte en troost die er in gezinnen kan zijn.Met een voorwoord van Marinus van den Berg.Maria de Greef is een professional in de rouwzorg. Naast rouwtherapie verzorgt zij educatie en advisering rondom verliesverwerking. Eerder publiceerde zij artikelen in diverse uitvaart- en arbo-vakbladen.

In Handboek kindercounseling biedt Marieke Nijmanting een zowel breed als diep overzicht van kindertherapie. Ze legt duidelijk uit wat de onderliggende principes en best werkende elementen van de verschillende therapeutische stromingen zijn.Ieder hoofdstuk begint met een sprookje dat inzicht geeft in de mogelijkheden van de therapie. Sprookjes als metafoor, om de veelheid aan informatie makkelijk te onthouden. Het geeft aanknopingspunten om creatief en flexibel met kinderen om te gaan. De vele voorbeelden maken er een praktisch boek van met oefeningen die direct gebruikt kunnen worden. De nadruk ligt op de mogelijkheden van de jonge cli . Er wordt vooral gekeken naar de aanwezige hulpbronnen, minder naar de tekortkomingen van het kind.Handboek kindercounseling is geschreven voor professionals die met kinderen van 4 tot 18 jaar (willen) werken.Marieke Nijmanting is docent psychosociale therapie, econoom (drs.), hypnotherapeut en psycholoog (drs.), Daarnaast tekent en schildert zij en schrijft zij kinderboeken.

In rap tempo zien wij de wereld en de maatschappij zoals we die in het verleden gekend hebben om ons heen afbrokkelen. We leven in een verscheurde samenleving waarin gemeenschappelijke waarden en normen vervagen of niet meer aanwezig zijn.Velen vragen zich af: 'Hoe zijn we in deze chaos beland? Wat staat ons nog te wachten?' Men krijgt geen hoogte van wat er nu eigenlijk precies aan de hand is. Dit unieke boek probeert hierin wat inzichten te verschaffen.Na de verbazingwekkende gebeurtenissen die ons in de wereld van vandaag ten deel vallen dienen we voorbereid te zijn op nog veel grotere veranderingen die diep in ons eigen leven zullen ingrijpen. Spoedig zal het gedaan zijn met onze vrijheid.Een totale integratie van mens en techniek is gepland. Het moment dat deze ontwikkelingen onomkeerbaar zullen worden wordt de 'Transitie' of 'Paradigma-verandering' genoemd; een technocratische dictatuur waarin geen individuele keuzemogelijkheid meer bestaat.De aanloop naar de Transitie, waarover diverse leidinggevenden in de politiek en media al langer melding maken, is al eeuwen geleden begonnen. De schokgolven die voortkomen uit de drastische veranderingen van de Transitie zullen geen regio, geen samenleving onberoerd laten. De ontreddering veroorzaakt een complete verbreking met de tot dan toe geldende stelsels van intermenselijke relaties en geloofsovertuigingen. Nederland is het land waar de 'Transitie' zal aanvangen! In dit boek wordt op een rij gezet en geanalyseerd hoe de Transitie tot stand gekomen is en hoe het feitelijk werkt. Wie er aan de knoppen zitten en wie belang hebben bij deze totale integratie. Ook op de vraag over wat voor toekomst ons te wachten staat, krijgt de lezer antwoord. Deze publicatie is een betoog; het resultaat van een serie gesprekken gevoerd met een 'ingewijde'. Het spreekt vanzelf dat deze bron anoniem blijft om deze 'insider' te beschermen tegen mogelijke wraakacties en wreedheden van degenen die de meedogenloze onderdrukking van de menshei

Het Enneagram is een bijzonder goed model om te ontdekken wie je werkelijk bent en wat je kernkwaliteiten zijn. Als je jezelf wilt ontplooien zal dat makkelijker gaan vanuit je kern dan vanuit je sub-persoonlijkheid. Wie de weg naar verandering inslaat zal in staat zijn zich volkomen te ontwikkelen.

Veranderen kan alleen als je weet wie je bent, wat je kernkwaliteiten zijn en wat je onbewuste motivatie voor gedrag is. Vanuit het Enneagram kan de weg tot verandering veel makkelijker gevolgd worden dan zonder dit model.

Willem Jan van de Wetering is Enneagramtrainer. Hij geeft trainingen op het gebied van Persoonlijkheidstypologie, zowel open- als bedrijfstrainingen. Daarnaast coacht hij mensen in persoonlijke ontwikkeling. Middels het Enneagram is de weg naar verandering makkelijk uit te stippelen.

In het boek geeft de auteur handvatten om met het model aan het werk te gaan. Hij geeft aan wie je werkelijk bent en wat je kunt doen om je te ontplooien. Hij stelt dat we slechts twee bewustzijnsniveaus hebben waar we dagelijks gebruik van maken: de slaap en de waaktoestand. We kunnen vrijwel niet bij ons bewustzijn komen, laat staan bij ons hogere bewustzijn. Door het Enneagram als model te gebruiken, ontdekken we wat ons weerhoudt om door te groeien naar het hogere bewustzijn. Door de onbewuste motivaties aan te pakken, blijken we in staat om zelfbewust te worden en de spiraal van ongeluk of onvrede te doorbreken. "Het Enneagram als weg naar verandering" biedt de vele mogelijkheden naar ontplooiing overzichtelijk aan en geeft een diep inzicht in ons denken, doen en voelen.

Publicatiereeks van het centrum voor justitiepastoraatveranderd strafklimaat komen aan bod in deze op bijdragen aan studiedagen van het Rooms-katholieke en Protestantse justitiepastoraat gebaseerde bundel. Dat misdrijven en het aangerichte onheil in het bewustzijn van gestraften veranderen in nobele ondernemingen of worden geminimaliseerd tot onbeduidende details wordt belicht Een methode van herstelgericht pastoraat laat zien hoe om te gaan met gedetineerden die dikwijls getraumatiseerde mensen zijn voor wie belangrijke waarden in het omgekeerde omslaan: veiligheid wordt beleefd als onveiligheid, vertrouwen wordt diep gewantrouwd. Andere thema’s zijn: de rol van de justitiepastor als aanklager in dienst van de gerechtigheid van God, een analyse van de gevoelens van schuld, schaamte en verantwoordelijkheid, en de betekenis van specifieke op uitdrijving en verlossing van kwaad gerichte rituelen, zoals celreinigingen. Evenals de vraag of de onderhuidse boosheid van sommige gevangenen wellicht door justitiepastores bespreekbaar te maken is als een kracht tot herstel. Van kwaad verhalen is een uitgave van het Centrum voor Justitiepastoraat, het aan de Universiteit van Tilburg gevestigde oecumenische onderzoekscentrum van de Protestantse Theologische Universiteit en de Tilburgse Faculteiten Katholieke Theologie en Rechtswetenschap. Van kwaad verhalen vraagt zich af hoe geestelijke zorg aan gevangenen de verlossing van het kwaad in gesprekken en rituelen kan behartigen. Immers, vormen van detentie vergelden enerzijds het kwaad, maar streven anderzijds naar herstel.

Neef aan de overkant is een ontmoeting tussen een Palestijn uit Ramallah en een Isra i uit Tel Aviv. Ze delen hetzelfde land, zijn beiden in Nederland geboren maar wisten van elkaars bestaan niet af. Tot een Nederlands radioprogramma hen bij elkaar bracht.Er loopt een kloof door het land waar Joden en Palestijnen wonen. Fysiek, in de vorm van een hek of muur, maar ook onzichtbaar in de hoofden. Een kloof tussen twee werelden. Volgens de traditie stammen beide volken af van aartsvader Abraham; ze zijn dus verre familie van elkaar. In Neef aan de overkant schrijven twee 'neven' aan weerszijden van de kloof elkaar brieven over een uitzichtloze familieruzie in het Heilige Land.Mouin Rabbani (1964) werd geboren in Den Haag als zoon van Palestijnse vluchtelingen. Zijn vader was een bekende Palestijnse diplomaat en zakenman. Mouin studeerde geschiedenis en internationale betrekkingen in de Verenigde Staten en Engeland. Hij vestigde zich in 1988, gedurende de Eerste Intifadah, in het land van zijn ouders om bij een mensenrechten-organisatie te gaan werken. Nu werkt hij als analist in Jordani n de Palestijnse Gebieden voor een internationale denktank.Gideon Soesman (1970) zag in Nij-megen het levenslicht als zoon van holocaustoverlevenden. Toen hij 18 jaar werd, maakte hij ge-bruik van het 'recht op terugkeer' en vestigde zich in Isra Hij studeerde economie in Jeruzalem en business administration in Beer Sheva. Gideon werkt nu als investeringsmanager bij een internationaal elektronicabedrijf.Begin 2002 is de Tweede Intifadah twee jaar oud; een periode van bomaanslagen, belegerde steden, moord en qebulldozerde huizen. Tegen deze achtergrond lanceert de EO in het programma De Ochtenden een nieuwe rubriek op Radio 1: Neef aan de overkant. Op 23 mei 2002 halen twee mensen diep adem: "Beste neef...", klinkt het die morgen twee keer door de ether, 's Middags eist een aanslag in Rishon leTsion 22 slachtoffers, waaronder drie dodelijke.De briefwisseling zou vijf keer worden uitgezonden, maar het con

Hoogtevrees is een van de bekendste vormen van angst. De klachten treden niet alleen op grote hoogtes op. Sommige mensen durven bijvoorbeeld niet in diep helder water te zwemmen of hebben moeite om naar een kerktoren op te kijken. Iedereen heeft in zekere mate last van hoogtevrees. Hoogtes kunnen gevaarlijk zijn en het is dan ook logisch om op grote hoogte op je hoede te zijn. Maar wanneer de angst uit de hand loopt en je bang wordt in situaties die geen angst hoeven op te wekken, dan belemmert de hoogtevrees je dagelijks leven. Mensen met hoogtevrees gaan immers steeds meer situaties uit de weg waarin ze met hoogteverschillen te maken kunnen krijgen.Overmatige hoogtevrees is daarom een vervelende klacht, maar doorgaans goed te verhelpen. Dit boek laat zien dat iedereen met wat motivatie, begeleiding en tijdsinvestering zijn hoogtevrees onder controle kan krijgen. Hierbij wordt uitgegaan van de principes van de gedragstherapie. Door de stapsgewijze beschrijving van de gedragstherapeutische weg met duidelijke tips en opdrachten is Omgaan met hoogtevrees een waardevol zelfhulpboek. De heldere beschrijvingen van andere therapieën met een indicatie van de effectiviteit ervan maken het ook een handige wegwijzer voor wie liever een beroep doet op de hulpverlening. Omgaan met hoogtevrees verschijnt in de reeks Van A tot ggZ.

Mehlgarten is een alleenstaande oma, die op haar 47e te horen krijgt dat haar pasgeboren kleinkind Roos lijdt aan een ongeneeslijke ziekte en niet oud zal worden. In de vijfenhalf jaar dat Roos te leven heeft, is Mehlgarten nauw bij dat leven van haar kleinkind betrokken. Parallel daaraan vindt een zoektocht plaats naar de zingeving van dit zware lot. Mehlgarten vindt antwoorden bij de antroposofie volgens de opvattingen van Rudolf Steiner, waarmee ze al voor de geboorte van Roos in aanraking was gekomen.Naast veel bespiegelingen over deze zingeving is het boek het verhaal van een diep bewogen grootmoeder, die met respect voor de ouders en de zus van Roos haar eigen verdriet en rouw openhartig onder woorden brengt en zo een steun kan zijn voor grootouders die met eenzelfde lot worden geconfronteerd. Daarnaast bevat het boek praktische tips voor een kinderbegrafenis of -crematie en een uitgebreide duiding van de ziekte cardiomyopathie, een tot nu toe vrij onbekende ongeneeslijke hartspierziekte, waaraan niet alleen Roos, maar meerdere familieleden blijken te lijden.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog boog de Hoge Raad volgens velen diep voor de Duitsers; aldus verloren de raadsheren het aureool van hoogste handhavers van het recht in Nederland. Dit boek laat zien hoe het zover heeft kunnen komen.Wie had gehoopt dat het hoogste Nederlandse rechtscollege tijdens de oorlog voorop zou lopen in de strijd tegen het onrecht, kwam bedrogen uit. Na het ontslag van L.E. Visser, de Joodse president van de Hoge Raad, bleven de overige leden gewoon zitten. Vanaf dat moment liepen de raadsheren achter de feiten aan. Al tijdens de oorlog wezen critici erop dat de meegaandheid van de Hoge Raad het principiële verzet van advocaten en andere juristen fnuikte. Waarom hebben de raadsleden zich niet krachtiger teweer gesteld? En hoe terecht was eigenlijk de kritiek op hun handelwijze? De Hoge Raad en de Tweede Wereldoorlog beschrijft de gecompliceerde verhouding tussen recht en rechtsbeoefening in oorlogstijd.Over de auteursCorjo Jansen (1961) studeerde rechten aan de Universiteit Utrecht. Hij werkt als hoogleraar Rechtsgeschiedenis en Burgerlijk recht aan de Radboud Universiteit Nijmegen en is daar voorzitter van het Onderzoekcentrum Onderneming & Recht. Hij is tevens bijzonder hoogleraar Romeins recht aan de Universiteit van Amsterdam.Derk Venema (1976) studeerde rechten en filosofie aan de Universiteit Leiden. Sinds 2001 is hij werkzaam aan de Radboud Universiteit Nijmegen. In 2007 promoveerde hij op een proefschrift, getiteld Rechters in oorlogstijd. Hij is thans universitair docent Rechtsfilosofie in Nijmegen.